انگشت به لب دختر کوکب خانم
فریاد کشیده سر کوکب خانم
عشقش حسنی کلاه گیسش گم شد
شاید هم خوردش خر کوکب خانم
***
من قوچی در به در که بی اسماعیل
دیوانه ی تیغ کارد تا دجله و نیل
خوردم آبی برای استقبالت
اسفند برام دود کن عزرائیل
از دکه ی پشت مدرسه طرد شدم
سیگار به لب کولی و شب گرد شدم
تازه دندان عقل من نیش زده
مادر به دروغ گفته ام مرد شدم
***
در قبرستان قصیده ام در جا مرد
دزد آمد و دفتر غزل ها را برد
گفتم جنگل پر است از ایماژ و سکوت
تاگفتم جن...گرگ رباعی را خورد
بابا نگاه کرد به برنوي شرمسار
زانو بغل گرفته و تنها و بي قرار
***
صحنه فلاش بک زده شد-صحنه -سال پيش
وقتي که صيد کرد پدر آخرين شکار
پائيز بود وفصل درو ،عطر مزرعه
رقص طلاي گندم و آواز بازيار(1)
مي رفت بوي نان برشته به آسمان
سيراب بود تشنه ي مشک سر ملار(2)
آن روز صبح دختر مهتر(3) علی مراد
آمد کنار چشمه ی میشی سر قرار
هی چشمه ساز می زد و هی باد طول چپ(۴)
بالا کلاغ پیر که می خواند :قار قار
اسب کهر به هیئت طوفان و پشت او
یک جغله(5) مرد بود که بر مازه اش(6) سوار
حالا پسر به دختر مهتر رسیده بود
او را شکار کرد و پریدند از آن دیار
***
تعویض صحنه_ باقی قصه شنیدنیست
وقتی شنید مادر او قصه ی فرار
سمت امامزاده ی بالای روستا
مشتی نثار سینه ی خود کرد ای هوار
برنو یهو دلش هوس خون تازه کرد
لرزید قلب ماشه ی برنو از این ویار
او در میان دست پدر زود جا گرفت
نفرین حواله کرد به شیطان هزار بار
***
صحنه _امامزاده ی بالای روستا
فریاد موج می زند از زخمه ی سه تار
برنو نگاه کرد کنار ضریح دید
یک جفت قلب می تپد آنجا در انتظار
بابا نهیب زد که دل آسمان شکست
گم شو حرام زاده ی مهتر برو کنار
آمد پسر حکایت خود را بگوید، او
فریاد زد که حرف نزن هیس زهر مار
در عرض و آبروی من آخر چه دیده ای
آن را گرفته ای تو به بازی، به یک قمار
برنو که تازه حامله شد از فشنگ پیر
تسلیم یک اشاره ی دست و کمی فشار
شلیک شد گلوله به آن ها به زائران
به به به این دعا و زیارت به این زوار
اشک امامزاده سرازیر شد از آن
قلبی که پاره شد جگری گود مثل غار
***
صحنه_ خدا گرفته دلش آه می کشد
پشت امامزاده ی ده زیر یک کنار
بابا کنار قبر پسر غصه می خورد
مادر به سینه می زند از دست روزگار
سر داده شروه خواهر او ضجه می کشد
بی بی حکیمه پشت و پناهت ککا،برار(7)
***
صحنه _ پدر دو چشم خودش را نشان گرفت
موزیک _ تار _ می زند آهنگ گریه دار
برنو کنار سینه ی او خواب رفته بود
حالا پدر خودش شده بود آخرین شکار
********پرانتزی ها********** ۱- بازیار= کشاورز
۲-ملار= سه پایه ای که مشک را روی
آن می گذارندو در آن دوغ درست
می کنند
۳-مهتر=نژادی که به بد اصلی مشهورند
و کسی با آن ها وصلت نمی کند
۴-طول چپ= موسیقی عزاداری
۵- جغله= جوان
۶-مازه= پشت،کمر
۷-ککا، برار=برادر
گرفت صورت او را به باد مشت و لگد
به خاطر دل خوشحال و شاد مشت و لگد
لگد مسافر جايي که مشت مي ترسيد
چقدر مسخره بود اتحاد مشت و لگد
سه تا لگد زد و مشتي به چانه اش زد و زد
که تا هميشه بداند مفاد مشت و لگد
و چانه با دل و جانش به سمت او مي رفت
فقط به خاطر آن اعتماد مشت و لگد
لگد به فرق غرورش و مشت...پيدا بود
سواد هيچ ندارد سواد مشت و لگد
و روي صورت باريک آن پسر رقصيد
به يادگارو امانت نماد مشت و لگد
سکوت...مشت...لگد...فحش...خنده،او مي زد
چرا کسي نرسيده به داد مشت و لگد
و سال ها که از آن اتفاق مي گذرد
کسي نديده چه شد آن نژاد مشت و لگد
پسر که حوصله اش از سکوت سر رفته
دلش گرفته از اين انجماد مشت و لگد
ورفت مزرعه اي تا مترسکي را ديد
و داد خلوت او را به باد مشت ولگد
لگد شکست ...لگد مرد...مشت مرد و پسر
شکست چانه ي خود را به ياد مشت و لگد
یواش هیس می رسد به گوش تیز پنجره فرار کن برو تو از نگاه هیز پنجره
غبار کوچ کرده است از این عشیره ی کثیف چه بی غبار زشت شد تن تمیز پنجره
الک نمی شود صدا به راحتی که بشنوی نفس عبور می کند از آرد بیز پنجره
دو چنگ تیز نور بر حباب می سرد ،ولی نشست مهر ابر شب به قلب لیز پنجره
دو چشم شیشه ای دو رو دو گوش حرفه ای دو دل شبیه نیست این لگن به هیچ چیز پنجره
همیشه لمس شیشه ای همیشه بوس و قلقلک به پرده ناز می کند به آن کنیز پنجره
و باد رقص می کند نه پنجره نه هیچ را به سکه ای نمی خرد ،به یک پشیز پنجره
سکوت...خوب گوش کن به باد زخمه می زند برای بار آخری به ویز ویز پنجره
غروب، باد، زلزله، و تیک تاک بی رمق و چار چوب لخت لخت و ریز ریز پنجره
صدای هق هق مردی همیشه بارانی وسوز سرد نگاهی که خوب می دانی
میان خلوت کوچه چقدر می پیچید سکوت لخت زنی هرزه و خیابانی
سکوت شب فقط آواز جیر جیرک بود نه شهنه ای نه پلیسی نه یک نگهبانی
به نقطه چین نگاهش کمی دلش لرزید و ایستاد جلوی هوای شیطانی
به یک اشاره ی دل زد به چوب حراجی فروخت چشم سیاهش به نرخ ارزانی
کلام مرد پریشان نزد ولی زن گفت بمیر مردک عاشق تو رو به پایانی
رسید بر سر آن مرد تا که بفروشد دو چشم نیمه کمان دیدو جسم بی جانی
